Een optreden van de Nederlandse concertpianiste Arielle Vernède wordt door het publiek vaak ervaren als een verhaal met een duidelijke, inhoudelijke boodschap. Zij ontrafelt de muzikale vorm, de plaats en de periode waarmee een muziekstuk is omgeven. In haar programmering zoekt zij naar een weloverwogen combinatie van bekend en –vaak ten onrechte-minder bekend repertoire.

Tijdens haar optreden vormen virtuositeit en een extreem kleurrijk klankpalet de bouwstenen voor een pianospel dat van begin tot eind blijft boeien.

Twee kenmerken zijn zeker op Enrique Granados (1867-1916) van toepassing; door Spaanse volksmuziek in zijn composities te integreren was hij nationalistisch en daarnaast was hij een romanticus pur sang. Catalaan van geboorte en opgegroeid in Barcelona, ontving hij zijn piano-opleiding van dé pianoleraar in Barcelona, Joan Pupil die ook Albéniz en Falla onder zijn hoede had. Als componist was Granados in feite autodidact. Vanaf 1890 werd hij als pianist meer en meer bekend en aangezien hij regelmatig eigen composities programmeerde ook als componist. Hij gaf veel concerten en speelde kamermuziek met grote solisten uit die tijd zoals Jacques Thibaud, Camille Saint-Saëns en Pablo Casals.

Men zou de Goyescas – Los majos enamorados van Granados niet alleen kunnen zien als zijn levenswerk (de titel staat namelijk voor veel meer composities buiten deze suite voor piano), maar het is volgens velen tevens zijn meesterwerk. Het materiaal van de pianostukken, die verschenen onder de titel Goyescas (in de stijl van Goya), gebruikte hij ook voor het schrijven van een opera met dezelfde titel. Gefascineerd als hij was door de schilderijen van Francisco de Goya (1746-1828) schreef Granados veel composities die door deze werken geïnspireerd waren. Het eerste deel van de suite voor piano ontstond in de jaren 1909-1910 en het tweede deel in 1914. Elk deel droeg hij op aan een van de grote pianisten uit die tijd. Het werk wordt, samen met de pianocyclus Iberia van Isaac Albéniz, gezien als het belangrijkste van de Spaanse pianomuziek. In tegenstelling tot de Iberia vormt de Goyescas een cyclische suite, dat wil zeggen, Granados laat gebruikte melodieën vaak terugkomen in dit werk. De pianostukken zijn, zoals de afzonderlijke titels al aangeven, zeer expressief, waarbij de invloed van componisten als Schumann en Chopin onmiskenbaar aanwezig is.

Margaret Krill

Klik hier om delen van de nieuwe cd te beluisteren.

Arielle Vernède heeft 4 solo-cd's op haar naam staan. Hier kunt u een cd selecteren en beluisteren.